0

Uit eten

Uit eten

Hallo allemaal,  

Ik heb nog zoveel te vertellen! Over de problemen waar we met elkaar mee te maken hebben, maar vooral ook de kleine, mooie dingen van het dagelijks leven. Ik ga dit met jullie delen, en dit jaar ga ik af en toe ook eens het woord geven aan een van mijn medebewoners.
Alle reacties die jullie geven op de column worden met ons gedeeld en aan ons voorgelezen. En reken maar dat we jullie reacties geweldig leuk vinden!!!

Perry

Uit eten

Ik verslik mij snel en steeds vaker vallen er eetbare zaken af. Uiteindelijk blijft er onder aan de streep alleen maar pap over. Dat is jammer, want ik geniet enorm van eten. Eten is meer dan maagvulling, eten is een sociaal gebeuren, dat hoef ik denk ik niet uit te leggen met de kerstdagen in aantocht. Toch werkt dat in mijn leven anders dan op de manier zoals jullie dat zo vaak kunnen doen. Ik ga het eens proberen  uit te leggen. 

Het is alweer een paar maanden geleden. Even terug naar 22 juni. Dat was niet zo maar een dag, maar een geweldige dag. Mijn buurvrouw Birgit mocht voor haar verjaardag kiezen met wie ze uit eten wilde gaan en ze heeft mij uitgekozen om haar te vergezellen. Enkele van mijn medebewoners kunnen niet goed omgaan met een hele leuke activiteit, ze zijn de hele dag zo opgewonden dat ze het niet goed aankunnen. Nou... ik kan het prima aan, en ik heb de hele dag voorpret gehad. Uitzinnig van vreugde word ik van zoiets. ‘s Ochtends horen dat je ‘s avonds uit eten mag, zijn tien punten voor de begeleider die mij dat komt zeggen. En ik weet op dit moment heel erg goed dat ik later die dag met twee lieve begeleiders in een restaurant zit en dat ze allemaal lekkere dingen voor mij gaan halen. Een gezellige sfeer met zijn vieren.

22 juni, maar het lijkt wel kerst. Mijn buurvrouw mocht kiezen en ze wist aanvankelijk nog niet of het de Griek of de Wok zou worden. De mededeling al… het kan gewoon niet op. Ik hoop dat het de Wok wordt, want dan kan ik zelf aanwijzen wat ik allemaal wil hebben. Ik krijg zoiets niet meer uit mijn hoofd. De hele dag lijkt lichter, leuker en fijner. Alles bekijk ik door een roze bril. Ik moet er gewoon uiting aan geven en ik roep naar iedereen die langs komt "Ik hou van jou”. Iedereen die voorbij komt krijgt kushandjes van me. Het leven is prachtig, veel mooier dan je ooit kan bedenken als je zoiets in je schoot geworpen krijgt.

En de manager die even later langskwam, die kon ik ook wel zoenen. En dat heb ik gedaan ook. Het is weliswaar een man, maar dat kan mij niet schelen als ik zo’n goede bui heb. Hij was blij voor mij dat ik uit eten ging en ik vond het weer prachtig om het te vertellen. Ik had hem al een paar dagen niet gezien en soms is het dan zo leuk om weer even bij te praten.

Ik kan er nog wel pagina's over doorgaan, maar nu even terug naar mijn boodschap. Het is voor ons zo fijn om even een gewoon leven te leiden, al is het maar af en toe een avond. In contact komen met de gewone wereld, achter een gewone tafel eten, met het heerlijke eten wat jullie ook weleens eten. En als we met twee cliënten en twee begeleiders samen zijn, dan ben ik echt gelukkig. Ik geniet waar ik kan en heb er dagen later nog plezier van. Ik weet wel, het kost veel tijd en geld en zo, maar mijn buurvrouw en mij een fijne dag bezorgen… dat is toch niet in geld uit te drukken?

En wie dit maar een simpel stukje tekst vond zonder inhoud, die begrijpt helemaal niks van wat wij echt leuk vinden.

Morgen komt mijn vader mij verzorgen, nog zo'n fijne dag in het vooruitzicht. En ik ga hem alles vertellen over vandaag. Hoe gelukkig en tevreden ik vaak ben. En ik heb er na zo’n dag waarschijnlijk helemaal geen woorden voor nodig.

 

Steven Peters namens Perry

 

 


  • 18-12-2017
  • Categorie: Blog
 
Op de hoogte blijven? Meld je aan voor NewsAlert!
 

Geen passende vacature? Meld je nu aan bij JobAlert!